Direnişin işgalle müzakereleri: Bağlam ve uyarılar üzerine bir okuma

7 Ekim 2023'ten bu yana Gazze Şeridi'ne yönelik devam eden saldırılar ve Filistin direnişinin yeniden konumlanması bağlamında, önerilen Gazze ateşkes anlaşması, güç dengelerindeki değişimler nedeniyle çatışmanın seyrini etkileyebilecek kritik bir anda gündeme gelmektedir. Ancak bu anlaşma, direnişin siyasi ve askeri gücünü etkisizleştirmeyi ve Gazze'yi insani evcilleştirmeye sürüklemeyi amaçlayan mekanizmalar içerdiği için Gazze davası açısından ciddi kaygılar doğurmaktadır. Anlaşma, eşi benzeri görülmemiş insani acıların ağır bedeller dayattığı son derece karmaşık bir anda bir zaruret anlaşması olarak ele alınmalı, ancak Filistin gerçekliğini yeniden boyun eğdirmenin bir kapısı olmaması için stratejik uyanıklık ve içeriğinin çözümlenmesi gerekmektedir.
Katar'ın başkenti Doha'da Hamas ile İsrail arasında yürütülen dolaylı müzakereler, Gazze Şeridi'ndeki savaşın felaket boyutundaki sonuçları nedeniyle en karmaşık aşamalardan biri olarak kabul edilmektedir. Hamas, on rehinenin serbest bırakılmasını prensipte kabul etmiş, ancak bu takasın saldırganlığın durdurulması, kuşatmanın kaldırılması ve Şerid'in yeniden imarına yönelik daha kapsamlı bir müzakerenin parçası olması gerektiğini belirtmiştir. İsrail ise müzakerelerde sahada tehlikeli oldubittiler dayatma konusunda ısrar etmekte, askeri güçlerin Gazze Şeridi'nin %40'ından fazlasında tutulmasını öngören "geri çekilme" yerine "yeniden konuşlanma" terimini kullanmaktadır.
Bu terim oyunu, İsrail'in işgalin doğrudan maliyetine katlanmadan Siyonist askeri kontrolü esnek bir biçimde yeniden üretmeyi amaçlayan siyasi iradesinin bir ifadesidir. İsrail'in Refah kenti üzerindeki kontrolü sürdürme ve oradan sürülen sakinlerin geri dönüşünü reddetme konusundaki ısrarı, yüz binlerce Filistinlinin evlerine dönmesinin engellenmesi ve sürgünün oldubitti olarak sürdürülmesi anlamına gelmektedir. Hamas bu öneriyi "Şerid'in yeniden işgalinin meşrulaştırılması" olarak nitelendirmekte ve onu "Nazi kamplarına" benzeyen kapalı toplama bölgeleri oluşturma girişimlerine benzetmektedir.
Gözlemciler, İsrail haritalarının Şerid'i güvenlik bölmelerine bölerek hareket serbestliğini engelleyeceğini ve direnişin kazanımlarını baltalayacağını vurgulamaktadır. Hamas hareketi, ateşkes anlaşmasına kapsamlı bir siyasi perspektiften yaklaşmakta, işgali sona erdirme ve kuşatmayı kaldırma yönündeki daha geniş bir mücadelenin parçası olduğunu düşünmektedir. Hamas'ın temel talepleri arasında kapsamlı ve kalıcı bir ateşkes, işgal güçlerinin Gazze'den tamamen çekilmesi, sınır kapılarının tarafsız uluslararası denetim altında kalıcı olarak açılması, yerinden edilenlerin derhal geri dönme hakkı, 2007'den bu yana uygulanan kuşatmanın tamamen kaldırılması ve dengeli bir esir takası yer almaktadır.
Hamas, müzakerelerin daraltılmasını ve dar bir insani takasa dönüştürülmesini reddetmekte, asıl mücadelenin Filistin halkının kendi toprağında egemenliğini kabul ettirmesi ve kurtuluş hakkını elde etmesi olduğunu vurgulamaktadır. İsrail işgali ise müzakerelerinde Hamas hareketini askeri olarak etkisizleştirmeyi ve Gazze Şeridi'ndeki yönetim ve kontrol kapasitesini baltalamayı hedeflemektedir. İsrail, tam bir geri çekilme yerine kontrolünün esnek bir biçimde sürmesini garanti eden yeni şartlar ve kurallar dayatarak Gazze'deki saha ve siyasi gerçekliği yeniden şekillendirmeyi amaçlamaktadır.
İsrail'in hedefleri arasında Hamas'ın askeri kapasitesi tamamen ortadan kaldırılmadan kalıcı ateşkesin reddedilmesi, askeri bir "yeniden konuşlanma" planının dayatılması, Refah üzerindeki kontrolün sürdürülmesi ve yerinden edilmiş kişilerin geri dönüşünün engellenmesi yer almaktadır. Filistin direnişinin önünde, beklenen her türlü anlaşmayı içeriğinden boşaltma ve direnişin kazanımlarını şekli kazanımlara dönüştürme tehlikesi taşıyan bir dizi temel zorluk bulunmaktadır. Bu zorluklar arasında ateşkesin mahiyeti konusundaki anlaşmazlık, İsrail'in müzakere aracı olarak oyalama taktiği, liderliğin ve silahlı direnişin akıbeti, esir takasına ilişkin kaygılar, insani yardımların bir şantaj aracı olarak kullanılması ve güvenlik ile yeniden imar konularındaki belirsizlikler yer almaktadır.
Direnişin, savaşın kazanımlarını korurken, İsrail hegemonyasını uzlaşma kapısından yeniden dayatan şartlı ve dengesiz bir anlaşmaya kaymamak için kavramların netliğine, ifadelerin kesinliğine ve aşamalı uygulamanın dengesine sıkı sıkıya bağlı kalması gerekmektedir. Ne Hamas hareketinin ne de Filistin direnişinin, Gazze Şeridi'ndeki zor ve trajik insani koşullar nedeniyle anlaşmayı tamamen reddetme lüksü yoktur. Ancak eksik veya belirsiz bir anlaşmayı kabul etmek daha büyük bir siyasi ve insani kötüleşmeye yol açacaktır.
Bu nedenle, kazanımları korumak ve herhangi bir boşluğun istismar edilmesini önlemek için anlaşmaya titizlikle ve özenle yaklaşılması önerilmektedir. Öneriler arasında, anlaşmanın her maddesinin ayrıntılı biçimde netleştirilmesi, şeffaflığı sağlamak için etkin bir denetim mekanizması, esir kozunun korunması için serbest bırakma sürecinin beş kademeli aşamaya yayılması, "anlaşmanın yakın olduğu" etrafındaki psikolojik savaşın çözümlenmesi ve direnişin operasyonlarının müzakerelerde bir güç ve baskı unsuru olarak değerlendirilmesi yer almaktadır.
Giriş
Gazze Şeridi’nin 7 Ekim 2023’ten bu yana maruz kaldığı kapsamlı ve sistematik saldırganlık bağlamında, Gazze’ye yönelik savaşın siyasi ve askerî yansımaları tırmanırken, Filistin direnişi direncini sürdürmekte ve çatışmanın sertliği ile savaşın uzun sürmesinin dayattığı yeni gelişmelere göre yeniden konumlanmaktadır. Bu bağlamda önerilen Gazze ateşkes anlaşması, güç dengelerinde belirgin değişimlerin yaşandığı kritik bir anda gündeme gelmektedir; bu da onu Gazze’ye yönelik savaşın seyrini etkileyebilecek bir aday hâline getirmektedir.
Ne var ki çatışmayı sona erdirmek için bir fırsat olarak pazarlanan anlaşma, yapısı ve içeriği bakımından Gazze davası açısından bir dizi kaygıya yol açmaktadır; zira anlaşmanın bazı katmanları, direnişin siyasi ve askerî gücünü etkisizleştirmeyi ve Gazze’yi kuşatma, açlık ve acil geçim ihtiyaçlarının baskısı altında zaferi anlamından boşaltan bir “insani evcilleştirme” hâline kademeli olarak sürüklemeyi hedefleyen mekanizmalar barındırmaktadır.
Bununla birlikte bu anlaşmaya, Gazze’ye yönelik eşi görülmemiş insani acıların ağır bedeller dayattığı son derece karmaşık bir anda, ancak bir zaruret anlaşması olarak yaklaşılabilir. Ancak bir zaruret anlaşması olsa da onu kabul etmek şartlarına olduğu gibi teslim olmak anlamına gelmez; aksine, Filistin gerçekliğini yeniden boyun eğdirmenin bir kapısına dönüşmemesi ve “sükûnet” örtüsü altında direniş projesinin güç araçlarını elinden almanın arka kapısı olmaması için amaçlarını kavramada sıkı bir stratejik uyanıklığı ve içeriğinin çözümlenmesini gerektirir.
Mayınlı müzakereler:
Katar’ın başkenti Doha’da, Hamas hareketinin bölgesel arabuluculuk yoluyla işgalle yürüttüğü dolaylı bir müzakere turu çerçevesinde olası bir ateşkes anlaşmasının hatları belirginleşmektedir. Bu tur, Gazze Şeridi’ndeki savaşın felaket boyutundaki sonuçlarının birikmesi nedeniyle en karmaşık aşamalardan biri sayılmakta; bu da söz konusu müzakereleri saldırganlığı sona erdirecek bir formüle ulaşma olasılığının gerçek bir sınavı hâline getirmektedir.
Hamas kendi payına, on rehinenin serbest bırakılmasını prensipte kabul etmiştir; bu, yalnızca esir takası ya da geçici insani ateşkesle sınırlı kalmayan, aksine saldırganlığın durdurulması, kuşatmanın kaldırılması ve Şerid’in yeniden imarına yönelik siyasi bir tasavvura dayanan daha kapsamlı bir müzakerenin parçasıdır.
Öte yandan müzakere süreci, İsrail’in sahada tehlikeli oldubittiler dayatma konusundaki ısrarını ortaya koymaktadır; bu ısrar, “geri çekilme” değil “yeniden konuşlanma” amaçlayan ve askerî güçlerin Gazze Şeridi’nin %40’ından fazlasında tutulmasını öngören askerî haritalarda kendini göstermektedir.
Burada dikkatle üzerinde durulması gereken kilit bir nokta öne çıkmaktadır: “Geri çekilme” yerine “yeniden konuşlanma” teriminin kullanılması yalnızca bir kelime oyunu değil, Siyonist askerî kontrolü işgalin doğrudan maliyetine katlanmadan esnek bir biçimde yeniden üretmeyi amaçlayan siyasi bir iradenin ifadesidir. Geri çekilme, saldırganın fiilî kontrolünün sona ermesi anlamına gelirken, yeniden konuşlanma işgal edilen toprağın içinde güçlerin konumunun değiştirilmesinden başka bir anlam taşımaz.
Terimlerle yapılan bu oyunu işgal daha önce Oslo Anlaşması’nda kullanmıştı; o zaman Batı Şeria A, B ve C bölgelerine bölünmüş, yetkilerin devredildiği iddiasına rağmen bu bölgeler çok geçmeden doğrudan ya da dolaylı olarak Siyonist kontrolüne tabi güvenlik bölmelerine dönüşmüştü. Bugün bu model, “sükûnet” ve “insani ihtiyaçlar” örtüsü altında Gazze’de kopyalanabilir; bu da Şerid’i, ırkçı rejimler tarihindeki baskıcı modellerden nitelik olarak pek farkı olmayan “toplama kampları”na benzer yalıtılmış bölgelere dönüştürme tehlikesi taşımaktadır.
Bu yaklaşımın en belirgin tezahürlerinden biri, İsrail’in Refah kenti üzerindeki kontrolü sürdürme ve oradan sürülen sakinlerin geri dönüşünü reddetme konusundaki ısrarıdır; bu da fiilen yüz binlerce Filistinlinin evlerine dönmesinin engellenmesi ve sürgünün oldubitti olarak sürdürülmesi anlamına gelmektedir. Hamas bu öneriyi “Şerid’in yeniden işgalinin meşrulaştırılması” olarak nitelendirmekte ve onu, onur ya da egemenlik kavramlarıyla hiçbir ilgisi bulunmayan, “Nazi kamplarına” benzeyen kapalı toplama bölgeleri oluşturma girişimlerine benzetmektedir; Hamas’a göre bu, durmayan soykırım savaşının bir devamıdır.
Bu çerçevede bazı gözlemciler, söz konusu İsrail haritalarının, Şerid’in işgalin doğrudan ya da dolaylı kontrolüne tabi güvenlik bölmelerine bölünmesini kalıcılaştırdığı, hareket serbestliğini engellediği ve Filistin halkını hayatını özgürce sürdürmekten mahrum bıraktığı uyarısında bulunmuştur. Gözlemciler ayrıca bu tür haritaların kabul edilmesinin, direnişin savaş boyunca elde ettiği her türlü siyasi ya da saha kazanımını baltalayacağını ve anlaşmayı Siyonist kontrolünü sona erdirmenin değil, yeniden yapılandırmanın örtüsüne dönüştüreceğini vurgulamıştır.
Ayrıca okuyun: Savaş çıkacak mı? İranlı reformist seçkinlerin değerlendirmelerine bir bakış | Washington ve İran: Diplomatların tahliyesi ve bölgesel tırmanma göstergeleri
Hamas hareketinin müzakerelerdeki vizyonu
Hamas hareketi ateşkes anlaşmasına kapsamlı bir siyasi perspektiften yaklaşmaktadır; hareket, ateşkesin işgali sona erdirme ve kuşatmayı kaldırma yönündeki daha geniş bir mücadelenin parçası olduğunu, müzakerelerin geçici iyileştirmeler karşılığında tavizler vermek için değil, saldırganlığı kökten durdurma iradesinin sınanması için yapıldığını düşünmektedir.
Hareket bu mücadelede siyasi olarak birkaç temel talebi gerçekleştirmeye çalışmaktadır:
- Kapsamlı ve kalıcı bir ateşkes; çünkü tek başına geçici bir ateşkes, işgalin kendi konumunu yeniden düzenlemesi için kullanılacaktır.
- İşgal güçlerinin Gazze’den tamamen çekilmesi ve “yeniden konuşlanma”nın tekrarlanmadan 2 Mart 2024 öncesi mevzilere dönülmesi.
- Tarafsız uluslararası denetim altında sınır kapılarının kalıcı olarak açılması ve yardımların ulaştırılmasının güvence altına alınması.
- Başta Refah ve kuzey olmak üzere yerinden edilenlerin asıl bölgelerine derhâl dönme hakkı.
- Hayatın normal biçimde geri dönmesi için 2007’den bu yana uygulanan hava, kara ve deniz kuşatmasının tamamen kaldırılması.
- Çok sayıda Filistinli esirin serbest bırakılmasını içeren, ilk adım olarak on İsrailli rehinenin serbest bırakılmasına prensipte hazır olunan dengeli bir esir takası.
Hamas hareketi böylece müzakerelerin daraltılmasını ve dar bir insani takasa dönüştürülmesini reddetmeyi amaçlamakta; asıl mücadelenin, yalnızca yardım ve insani desteğin akışı için değil, Filistin halkının kendi toprağında egemenliğini kabul ettirmesi ve kurtuluş hakkını elde etmesi mücadelesi olduğunu vurgulamaktadır. Gerçek bir uzlaşma bu ilkeleri yansıtmalı ve işgali sona erdirip kuşatmayı kıran köklü bir değişim sağlamalıdır.
İsrail işgalinin müzakerelerdeki vizyonu:
İsrail işgali müzakerelerinde temel bir hedefe odaklanmaktadır: Hamas hareketini askerî olarak etkisizleştirmek ve Gazze Şeridi’ndeki yönetim ve kontrol kapasitesini baltalamak. İsrail, tam bir geri çekilme yerine kontrolünün esnek bir biçimde sürmesini garanti eden yeni şartlar ve kurallar dayatarak Gazze’deki saha ve siyasi gerçekliği yeniden şekillendirmeyi hedefleyen bir stratejiye dayanmaktadır.
Bu çerçevede işgal, Şerid içindeki askerî ve güvenlik varlığını korumayı, Filistinlilerin hareketine yönelik kısıtlamaları sürdürmeyi ve Şerid’in sınır kapılarına sıkı denetim uygulamayı amaçlayan bir dizi talep ve plan ortaya koymaktadır; bunların tamamı güvenlik bahanesiyle yapılmaktadır. Bu tutumlar, işgalin Gazze üzerindeki kontrolü sürdürme, direnişin gerçek bir zafer elde etmesini engelleme ve her türlü ateşkes anlaşmasını işgal gerçeğinde hiçbir şeyi değiştirmeyen geçici bir çatışma durdurmasına dönüştürme niyetini yansıtıyor görünmektedir. Bu nedenle işgalin en önemli hedefleri şunlardır:
- Hamas’ın askerî kapasitesi tamamen ortadan kaldırılmadan kalıcı ateşkesin reddedilmesi ve ateşkesin yalnızca geçici bir taktik olarak görülmesi.
- Tam bir geri çekilme yerine, başta Refah olmak üzere Gazze’nin geniş bölgelerinde güçlerin tutulmasıyla birlikte askerî bir “yeniden konuşlanma” planının dayatılması.
- Refah üzerindeki kontrolün sürdürülmesi ve 700 binden fazla yerinden edilmiş kişinin geri dönüşünün engellenmesi; bu durum bir insani felaket ve demografik bir sürgün politikası anlamına gelmektedir.
- Direnişin silahlanmasını ve silah kaçakçılığını önleme gerekçesiyle işgalin bu kontrolü güvenlik bahanesiyle meşrulaştırması; bu da Şerid üzerindeki kalıcı kontrolü pekiştirmektedir.
Yukarıdakilerden anlaşılmaktadır ki işgalin, işgali daha esnek bir biçimde yeniden üreten “güvenlik düzenlemeleri” yoluyla sahada yeni oldubittiler dayatma girişimi, Gazze Şeridi’ni parçalayıp egemenliği ya da yeniden inşa kapasitesi olmayan kuşatılmış bölgelere dönüştürmeye yönelik açık bir stratejiyi ortaya koymaktadır; bu da zaferin kademeli bir teslimiyete dönüşmesini önlemek için direnişin kararlı bir müzakere tutumu sergilemesini gerektirmektedir.
Direnişin önündeki güncel zorluklar: Uyarılar ve tehditler
Süregelen bu müzakereler bağlamında Filistin direnişinin önünde, beklenen her türlü anlaşmayı içeriğinden boşaltma ve direnişin kazanımlarını şeklî kazanımlara dönüştürme tehlikesi taşıyan, kademeli ve tırmanan bir süreç içinde Gazze Şeridi üzerindeki kontrolü yeniden üretmeyi amaçlayan bir dizi temel zorluk bulunmaktadır. Bu uyarıların en önemlileri şöyle özetlenebilir:
1. “Ateşkes” sorunu
Ateşkesin mahiyeti konusundaki anlaşmazlık hâlâ sürmektedir: Hamas saldırganlığın kapsamlı ve kalıcı biçimde durdurulmasında ısrar ederken, İsrail önerisini kendisine nefes alma ve askerî hedeflerini aşamalı olarak gerçekleştirme imkânı tanıyan bir “geçici ateşkes” etrafında şekillendirmektedir. Bu kavramsal fark esaslı bir farktır ve anlaşmanın savaşı sona erdirmenin başlangıcı mı, yoksa savaşın yeniden başlatılmasına giden taktik bir durak mı olacağını belirlemektedir.
2. Bir müzakere aracı olarak İsrail’in oyalama taktiği
Kasım 2023 anlaşmasında olduğu gibi İsrail, sahadaki uygulama meselelerini “daha sonra görüşülecek haritalar” denen şeye bırakarak “kurumsal oyalama” politikasını yeniden devreye sokmaktadır. Bu yaklaşımın en tehlikeli yanı, rehinelerin teslimi gibi hassas maddelerin bu ertelenmiş haritalar çerçevesinde uygulanmaya başlanmasıdır; bu da büyük bir müzakere riski oluşturmaktadır. Zira anlaşma mevcut hâliyle önce kuzeyde kısmi bir yeniden konuşlanmayı, Şerid’in güneyinin ise henüz açıklanmamış haritalara dayanılarak 7 gün sonrasına ertelenmesini öngörmektedir; bu da kontrolün tersi değil, rehineler teslim alındıktan sonra yeniden dayatılması tehlikesini doğurmaktadır.
3. Liderliğin ve silahlı direnişin akıbeti
- İsrail, Hamas liderlerinin sürgün edilmesi ve Gazze’nin silahsızlandırılması gibi direniş tarafından baştan reddedilen şartlar ileri sürmektedir; bu da gerçekte bir müzakere değil, ambalajlanmış teslimiyet şartlarıdır.
4. Esir takasına ilişkin kaygılar:
- Önerilen anlaşma, 60 gün içinde 10 canlı rehinenin ve 18 cesedin serbest bırakılmasını öngörmekle birlikte, şu ana kadar serbest bırakılacak Filistinli esirlerin niteliğine ilişkin açık bir taahhüt ya da belirlenmiş somut bir karşılık içermemektedir. Bazı gözlemcilerin uyarılarına göre İsrail – direniş bu maddeyi müzakereler sırasında değiştirmezse – takası mücadeleci boyutundan boşaltmak için adli suçluları serbest bırakma yoluna gidebilir.
- Bundan daha da tehlikelisi, sürecin ilk gün 8 rehinenin tek seferde serbest bırakılmasıyla başlamasıdır; bu da direnişin müzakere kozunu zayıflatmaktadır.
5. Bir şantaj aracı olarak insani yardımlar
- Önerilen anlaşma “yeterli” yardımların girişini öngörmekte, ancak miktarı, niteliği ya da dağıtım mekanizmasını belirlememektedir; ayrıca yardımları, İsrail güvenlik müdahalesi olmaksızın sınır kapılarının açılmasına bağlayan açık bir hüküm de bulunmamaktadır.
- Direnişin talep ettiği ise yardımların bir baskı silahı olarak kullanılmasını önlemek için dağıtımın tarafsız uluslararası denetim altında yapılmasıdır; mevcut formül ise kuşatmayı fiilen sürdürmektedir.
6. Güvenlik ve yeniden imar
- Önerilen metin, herhangi bir zaman çizelgesi ya da uluslararası taahhüt olmaksızın “uzun vadeli güvenlik düzenlemeleri”nden ve “kalıcı ateşkesin görüşülmesi için daha sonra yapılacak bir çağrı”dan söz etmektedir; bu da anlaşmayı Gazze’yi siyasi ve toplumsal olarak tüketen açık uçlu bir müzakere durumuna dönüştürmektedir.
- Aynı şekilde yeniden imar planı metinde tamamen yer almamaktadır; bu da İsrail’e, bu meseleyi daha sonra siyasi bir şantaj kozu ya da imarın biçimini güvenlik açısından kontrol etme aracı olarak kullanma kapısını açmaktadır.
Bu zorluklar bir arada değerlendirildiğinde, direnişi hassas bir sınavla karşı karşıya bırakmaktadır: Savaşın kazanımlarını korurken, İsrail hegemonyasını uzlaşma kapısından yeniden dayatan şartlı ve dengesiz bir anlaşmaya kaymamak. Buradan hareketle direnişin kavramların netliğine, ifadelerin kesinliğine ve aşamalı uygulamanın dengesine sıkı sıkıya bağlı kalması ihtiyacı öne çıkmaktadır.
Sonuç ve öneriler:
Ne Hamas hareketinin ne de Filistin direnişinin, çöküşün eşiğindeki Gazze Şeridi’ndeki zor ve trajik insani koşullar nedeniyle anlaşmayı tamamen reddetme lüksü vardır. Bununla birlikte eksik ya da belirsiz bir anlaşmayı kabul etmek daha büyük bir siyasi ve insani kötüleşmeye yol açacaktır.
Bu nedenle, kazanımları korumak ve herhangi bir boşluğun istismar edilmesini önlemek için anlaşmaya titizlikle ve özenle, birkaç belirleyici ölçüt üzerinden yaklaşılması önerilmektedir:
- Uygulama ölçütlerini açıklayan ve işgalin işine yarayacak her türlü yorumu engelleyen, bağlayıcı hukuki-teknik bir ek hazırlanarak anlaşmanın her maddesinin ayrıntılı biçimde netleştirilmesi.
- Şeffaflığı sağlamak ve manipülasyonu önlemek için anlaşmanın uygulanmasının yalnızca geleneksel arabulucular tarafından değil, tarafsız ve güvenilir taraflarca yürütülen etkin bir denetim mekanizmasına bağlanması.
- Esir kozunun korunması: İlk aşamada canlı esirlerin yarısının ve cesetlerin yarısının serbest bırakılmasına ilişkin önerilere yanıt verilmemesi; azami kazanımı güvence altına almak ve işgalin herhangi bir aşamayı anlaşmayı bozmak ya da yeniden tırmandırmak için kullanmasını önlemek amacıyla serbest bırakma sürecinin beş kademeli aşamaya yayılması önerilmektedir.
- “Anlaşmanın yakın olduğu” etrafındaki psikolojik savaşın çözümlenmesi: ABD ve işgal, anlaşmanın yakın olduğuna dair tekrarlanan açıklamaları, anlaşmanın gecikmesinin sorumluluğunu direnişe yüklemek amacıyla direnişe halk nezdinde baskı uygulamanın bir aracı olarak kullanmaktadır. Müzakerelerde bundan etkilenilmemeli, gecikmenin işgalin inadından kaynaklandığı ortaya konmalı ve böylece halkın, müzakere seçeneklerini etkilemeyi hedefleyen bu medya manevrasına karşı bilinçli kalması sağlanmalıdır.
- Gerçek siyasi ve saha kazanımlarının elde edilmesini güvence altına almak ve sahadaki zaferlerin garantisiz siyasi tavizlere dönüştürülmesine izin vermemek için direnişin hâlihazırda yürüttüğü kahramanca ve tırmanan operasyonların müzakerelerde bir güç ve baskı unsuru olarak değerlendirilmesi.
Bu değerlendirmeler doğrultusunda, direnişin performansının gücü ve Filistinli müzakerecinin kararlılığı, müzakere sürecinin seyrini ve sonuçlarını etkilemede belirleyici iki etkendir. Sahadaki eylemin bütünlüğü arttıkça ve siyasi tutum güven ve kararlılıkla ilerledikçe, hakları koruyan ve dayatma ya da dolanma girişimlerinin önünü kesen bir anlaşmaya ulaşma şansı da güçlenir. Netlik olmadan anlaşma olamaz, direnişe destek olmadan netlik olmaz; tarihi okuyan ve işgalin müzakere tuzaklarına karşı koyan bir siyasi bilinç olmadan da direniş olmaz.






